Eliaszewicz Piotr h. Gejsz (1796 zm. ok. 1860), syn Teodora, dyrektor kancelarii namiestnikowskiej Paskiewicza w Warszawie, senator. Kształcił się w Akademii Jezuickiej w Połocku. Po powstaniu listopadowym został urzędnikiem do szczególnych poruczeń przy Paskiewiczu w randze radcy kolegialnego, a od 1850 rzecz. radcy stanu. Za specjalne zasługi otrzymał w 1838 r. wydzielony z dóbr rządowych majątek donacyjny Obelia w pow. sejneńskim. Żarliwy katolik, co wszakże nie przeszkadzało mu pełnić dyskretnych funkcji szpiegowskich w kołach towarzystwa warszawskiego, gdzie uchodził za przyjaciela szeroko ustosunkowanej, słynnej niegdyś z urody Teresy Kickiej. Znany był przy tym z tego, »że przez niego można było przekupywać samego namiestnika, uzyskiwać posady, wyjednywać łagodzenie kar ciężkich«.

Stan służby z 1857 w Arch. Akt Dawnych w Warszawie; Boniecki, V, 226; Kaczkowski, Donacje w Król. Polskim, W. 1917, 395; Wilkońska, Moje wspomnienia, P. 1871, 226; Baranowski Ignacy, Pamiętniki, P. 1923, 70; Kicka Natalia z Bispingów, Pamiętniki (rkps).

Henryk Mościcki